Konkwistadorzy. Nowa historia odkrycia i podboju Ameryki

W ciągu kilku dziesięcioleci po pierwszej ekspedycji Kolumba w 1492 roku Hiszpania przejęła kontrolę nad terytorium dziesiątek współczesnych państw Ameryki i podbiła dwie najpotężniejsze cywilizacje kontynentu – imperia Azteków i Inków. Hernán Cortés, Francisco Pizarro i inni konkwistadorzy na stałe zapisali się w historii jako przykłady wyniosłości wobec obcych kultur, bezgranicznej chciwości i często irracjonalnej okrutności. Takich działań było sporo, ale nie tylko to kierowało tymi pierwszymi prawdziwymi europejskimi kolonizatorami. Byli nosicielami średniowiecznej kultury rycerskich romansów, mieli skomplikowane wyobrażenia o prawach, poddaństwie i granicach władzy królewskiej oraz nie daliby rady odnieść swoich zwycięstw bez energicznego wsparcia wielu rdzennych mieszkańców. Meksykański historyk Fernando Cervantes, sam bezpośredni potomek jednego z konkwistadorów, postawił sobie za cel dostrzec ten rzeczywisty kontekst za stereotypami i mitami o hiszpańskiej kolonizacji. Analizując dzienniki, listy, kroniki i pierwsze w historii traktaty o prawach człowieka, starał się oddzielić fakty od autopromocji, chęci oczernienia konkurencji oraz wielowiekowych wysiłków zagranicznych – przede wszystkim holenderskich i angielskich – autorów, aby przedstawić Hiszpanów w jak najgorszym świetle. Ta książka zmusza do przemyślenia, jak pisana jest historia, i rzuca zupełnie nowe światło na wydarzenia, które przekształciły osobistą unię małych europejskich monarchii w jedno z największych imperiów wszech czasów.