Życie wielkich sowieckich aktorów i reżyserów było dramatyczne, z nielicznymi wyjątkami. Gwiazda kina stalinowskiego, Ladynina, nienawidziła swojego wieku i ze złością odmawiała aktorstwa w latach 80.: „Nigdy nie graj starej kobiety!” Green grał ofensywnie mało w filmach: „Wszyscy mówili: „Rina! Rina!”, ale kręcono inne aktorki”. Mironow cierpiał na chorobę, z powodu której czasami trudno mu było się poruszać, a w kadrze musiał tańczyć, przedstawiając niepoważne bicie serca. Kramarow marzył o opuszczeniu ZSRR, gdzie prawie przestali go filmować, i osobiście napisał list do prezydenta Reagana. Gundareva przez całe życie zmagała się z nadwagą i nigdy nie zdecydowała się na dziecko. Mieńszow nazwał okres po premierze „Moskwa nie wierzy we łzy” jednym z najtrudniejszych w swoim życiu, choć film stał się mistrzem kasowym. Bondarczuk, po przeczytaniu w samolocie artykułu o sobie, chciał otworzyć drzwi i wydostać się z samolotu „w przestrzeń kosmiczną”. A jednak wszyscy znaleźli miejsce w życiu na figle i przygody, romanse i rozstania. Bykow, Nikulin, Gurczenko, Miagkow, Leonow i wiele innych gwiazd „z charakterem”. Na pewno znasz wszystkie postacie z naszej książki, ale prawdopodobnie nie wiesz zbyt wiele z tego, co w niej przeczytałeś.
