Teoria filmu. Rehabilitacja rzeczywistości fizycznej

Książka ta stanowi pierwszą kompletną publikację klasycznej monografii Siegfrieda Kracauera (1889–1966) w języku rosyjskim. W swoim zakrojonym na szeroką skalę dziele niemiecki socjolog kultury popularnej dokonuje wszechstronnego badania kina czarno-białego przez pryzmat filozofii i estetyki mediów. Zaraz po ukazaniu się w 1960 r. publikację krytykowano za „staromodność”. Kracauer nie zwraca uwagi na współczesne trendy – film rysowany ręcznie i kolor – analizując jedynie „kino czarno-białe, wywodzące się z fotografii”, aby szczegółowo przestudiować najważniejsze aspekty istoty kina. Dla autora kamera jest narzędziem umożliwiającym uchwycenie fizycznej rzeczywistości, a kino postrzega jako sposób na reprezentację przemijającego życia materialnego, skupiając się na tym, co może ono wnieść do naszego postrzegania świata. Takie podejście czyni dzieło Krakauera książką ponadczasową i pozwala autorowi na każdym etapie rozwoju sztuki przenieść się z jej kart do chwili obecnej.