Książka „Mózg Brocka” to głęboka i poetycka opowieść wybitnego astronoma i astrofizyka o romantyczności i odpowiedzialności, zagrożeniach i perspektywach nauki.
Jakie miejsce zajmuje w życiu ludzkości i czym różni się od pseudonauki? Skąd wzięły się mity o Atlantydzie, Trójkącie Bermudzkim, starożytnych astronautach i emocjach w roślinach i dlaczego warto je obalać? Jakie planety i satelity Układu Słonecznego mogą nadawać się do kolonizacji, jak powstało życie i gdzie w głębokim kosmosie jest to jeszcze możliwe? Jak nadawane są nazwy planetom i galaktykom i jakie błędy popełnili wielcy naukowcy w ciągu wielu lat poszukiwań prawdy? Jak nauka może wyjaśnić doświadczenia bliskie śmierci i jaki jest ich prawdopodobny związek z doświadczeniem narodzin? Jak religia ma się do nauki? Jaka przyszłość czeka sztuczną inteligencję i eksplorację kosmosu?
Do wszystkich tych przemyśleń skłoniła nas wizyta Carla Sagana w paryskim Muzeum Człowieka. Szczególnie zszokowała go kolekcja Paula Broki, w której znajdował się mózg samego Broki, wielkiego antropologa, szczególnie słynącego z odkrycia obszaru w ludzkim mózgu odpowiedzialnego za mowę artykułowaną.
Pomimo skali i zawartości informacyjnej książki, umiejętności autora i intonacja charakterystyczna dla Sagana sprawiają, że jej lektura jest przystępna i przyjemna dla najszerszego czytelnika.
