Szklany nieboskłon. Jak kobiety z Obserwatorium Harvarda mierzyły gwiazdy

W połowie XIX wieku Obserwatorium Harvarda zaczęło zatrudniać kobiety jako obliczające wyniki cotygodniowych obserwacji astronomicznych prowadzonych przez mężczyzn. Początkowo były to żony, siostry i córki zatrudnionych astronomów w obserwatorium, a później dołączyły do nich absolwentki żeńskich szkół wyższych.

Kiedy fotografia stała się częścią praktyki astronomicznej, kobiety, oprócz obliczeń, zaczęły badać gwiazdy, uchwycone nocą na szklanych płytach fotograficznych. "Szklany wszechświat" z pół miliona płyt fotograficznych, zgromadzonych w Harvardzie przez dziesięciolecia, pozwolił kobietom dokonać wspaniałych odkryć, które zyskały światowe uznanie. Pomogły zrozumieć, z czego składają się gwiazdy, sklasyfikować je i znaleźć sposób określenia odległości międzygwiezdnych.

Książka zawiera wiele interesujących faktów, zawiera wiele fragmentów listów, dzienników i wspomnień. W rzeczywistości jest to historia kobiet, których wkład w naukę zmienił nasze wyobrażenia o gwiazdach i miejscu ludzkości we Wszechświecie.

Książka jest adresowana przede wszystkim do tych, którzy interesują się astronomią i historią rozwoju naszych wyobrażeń o Wszechświecie.