Szklany nieboskłon. Jak kobiety z Obserwatorium Harvarda mierzyły gwiazdy

W połowie XIX wieku Obserwatorium Harvarda zaczęło zatrudniać kobiety jako obliczeniowców do interpretacji wyników nocnych obserwacji astronomicznych, wykonywanych przez mężczyzn. Na początku były to żony, siostry i córki etatowych astronomów obserwatorium, a później dołączyły do nich absolwentki żeńskich kolegiów.

Gdy fotografia weszła do praktyki astronomicznej, kobiety, oprócz obliczeń, zaczęły badać gwiazdy, uchwycone w nocy na szklanych płytkach fotograficznych. "Szklany wszechświat" pół miliona płytek fotograficznych, zgromadzony w Harvardzie przez dekady, pozwolił kobietom dokonać niezwykłych odkryć, które zyskały światowe uznanie. Pomogły zrozumieć, z czego składają się gwiazdy, sklasyfikować je i znaleźć sposób określania odległości międzygwiezdnych.

Książka zawiera mnóstwo interesujących faktów, jest pełna fragmentów listów, dzienników i wspomnień. W rzeczywistości jest to historia kobiet, których wkład w naukę zmienił nasze pojęcia o gwiazdach i miejscu ludzkości we Wszechświecie.

Książka skierowana jest przede wszystkim do tych, którzy interesują się astronomią i historią rozwoju naszych wyobrażeń o Wszechświecie.