Węgierskie trucicielki. Historia wioski kobiet-morderczyń

Największe seryjne morderstwa dokonane przez kobiety miały miejsce w cichej węgierskiej wiosce po I wojnie światowej. Júzanna Fazekas, lokalna akuszerka, umiejętnie wydobywała arsen z lepu na muchy – i oferowała kobietom pozbycie się mężczyzn, którzy stali się ciężarem po powrocie z wojny. Na początku używały trucizny cioci Júzsi, aby uwolnić się od brutalnych i cierpiących mężów, ale stopniowo nabierały odwagi. Chorzy starcy, niechciane dzieci, zawinione mężowie – wszyscy padali ofiarami trucizny z powodu przemocy domowej, biedy lub chęci zdobycia spadku.

Przestępstwa ujawniono dopiero w 1929 roku, kiedy w przestępczy proceder było zaangażowanych już kilka dziesięcioleci kobiet, a otruwanie mężczyzn stało się codziennością, a liczba tylko udowodnionych ofiar osiągnęła 50 osób… Pasjonująca i artystyczna, książka opowiada, do jakich zbrodni popycha kobiety beznadzieja i jak te zbrodnie trwające półtora dekady stały się znane na całym świecie.