Tajemnica zaginionej ekspedycji. Zagubieni w lodach

Dwudziestego ósmego lipca 1912 roku z Petersburga wyruszył szkuner «Święta Anna». Ekspedycja pod dowództwem porucznika Georgija Brusilowa miała przejść przez Północną Drogę Morską do Władywostoku z jedną zimową przerwą. Jednak już na początku października szkuner utknął w lodach w wschodniej części Morza Karańskiego i wkrótce rozpoczął wymuszony dryf na północ. Załoga nie była w stanie uwolnić się z lodowego więzienia. W kwietniu 1914 roku 11 osób pod dowództwem nawigatora Waleriana Albanowa opuściło statek i udało się na ląd. Na brzeg dotarły tylko dwie osoby: nawigator Walerian Albanow i marynarz Aleksander Konrad, których dzienniki po raz pierwszy zostały połączone w tej książce. Fragmenty dziennika Waleriana Albanowa, który stał się prototypem nawigatora Klimowa, można znaleźć w powieści Weniamina Kawerina «Dwaj kapitanowie»; tutaj w kontekście narracji artystycznej wplecionych jest wiele innych faktów z historii «Świętej Anny», nazwanej przez pisarza «Święta Maria».