Zespoły inteligentnych statków powietrznych

Co może łączyć fotoroboty, agentów i rakiety? Jeśli uwzględnić, że fotorobot nie ma nic wspólnego z poszukiwaniem przestępców, agenci nie są szpiegami, a rakiety są prawdziwe? W tej książce nie znajdziesz odpowiedzi na te pytania. Możesz jednak przeczytać, jak za pomocą fotorobota syntetyzować wygląd bezzałogowego systemu lotniczego, jak różne statki powietrzne łączą się w zespół, prowadzą negocjacje, samodzielnie przydzielają role w zależności od tego, kto pokaże najlepsze możliwości w rozwiązywaniu zadań, konfliktują i przyjaźnią się, a nawet mogą poświęcić się w imię osiągnięcia wspólnego celu. Nowa monografia doktora nauk technicznych Wjaczesława Abrosimowa kontynuuje cykl książek poświęconych zagadnieniom zarządzania grupowego inteligentnymi statkami powietrznymi. Otrzymują one nowe, szczególne właściwości. Wykonują wspólną misję zespołową, prowadzą aktywną wymianę informacji między sobą, charakteryzują się wysoką odpornością dzięki realizacji zasady jeden za wszystkich i wszyscy za jednego. Takie grupy nazwano zespołami inteligentnych statków powietrznych, aby podkreślić ich autonomię w podejmowaniu decyzji i zdolność do samoorganizacji. Zespół jest traktowany jako system wieloagentowy, a jego członkowie są przedstawiani w modelowaniu jako inteligentni agenci. Problemy zarządzania zespołowego są rozpatrywane przy realizacji zadań w trudnych, wrogich środowiskach, które wprowadzają istotne ograniczenia w funkcjonowaniu agentów i realizacji misji zespołowej. To rodzi potrzebę inteligentizacji systemu zarządzania pojedynczym statkiem powietrznym oraz formowania specjalnych, zespołowych strategii zarządzania zespołem.