Pójść w politykę i wrócić

"Pójść w politykę i wrócić" - wspomnienia Siergieja Stiapaszyna, premiera Rosji w 1999 roku. W tym momencie w jego życiorysie znajdowały się stanowiska dyrektora FSB, ministra sprawiedliwości, ministra spraw wewnętrznych. Przy tym nigdy nie był klasycznym "siłowikiem". Przyszedł do FSB (wówczas Agencja Federalnej Bezpieczeństwa) z rządowych deputowanych, będąc przewodniczącym państwowej komisji ds. dochodzeń w sprawie działalności KGB. Odszedł z tego stanowiska z własnej woli po śmierci zakładników w Budionowsku. Zawsze był otwarty na prasę. Żartował z siebie. Gdy jego, generała pułkownika, mianowano na stanowisko premiera, powiedział: "Nie jestem Pinochetem, moje nazwisko to Stiapaszyn". I ku zdziwieniu przyjaciół i przeciwników, został zatwierdzony przez Dumę Państwową na wysokie stanowisko za pierwszym razem, co w tamtych latach zdarzało się rzadko.
Do sierpnia 1999 roku Siergiej Stiapaszyn uważany był za jednego z najbardziej realnych kandydatów na fotel prezydenta. Prognozy się nie spełniły. Czy Stiapaszyn żałuje tego? Dlaczego kariera polityczna potoczyła się tak, a nie inaczej? Czy w tej karierze były czyny, za które autor wspomnień żałuje? Co dla niego w polityce było i pozostaje najważniejsze? Prosty odpowiedzi na te pytania Stiapaszyn nie ma - jest szczere pragnienie zastanowienia się nad nimi. I nie oszukuj przy tym samego siebie i czytelnika.
To wspomnienia tego, kto poszedł w politykę i wrócił jako człowiek.