Wikingowie. Historia epoki: 793-1066. Przedmowa Dmitrija GOBLINa Puczkowa

Wczesne średniowiecze — czas niespokojny i nawet straszny — obfitowało w niebezpiecznych zdobywców: Awarów, Hunów, Mongołów. Ale to właśnie w imię wikingów została nazwana cała epoka. I była ku temu poważna przyczyna. Rozszerzyli wszechświat swojego czasu! Od rodzinnej Bałtyku po Afrykę i Hiszpanię; od fińskich lasów i brzegów Ładogi po Bagdad i Rey; od Wołgi po Islandię i Nowy Świat. Najazdy, przemoc, rabunki, spalone klasztory, masowy porwania ludzi w niewolę… i wspaniała kultura, budowanie szlaków handlowych, zakładanie miast i całych państw, poezja i epika, porównywalne z greckimi mitami i dziełami Homera. Uważanie wikingów tylko za brodatych piratów wczesnego średniowiecza — to znaczy zniekształcanie rzeczywistości historycznej. Przecież byli także kupcami i kolonizatorami. W serii esejów historyk średniowieczny Klim Żukow śledził główne etapy jednej z najjaśniejszych kart światowej historii, a także zgłębił przyczyny powstania samego fenomenu wikingów, ich kultury, sztuki wojennej, religii.