Śrīmad Bhāgawatam. Księga 4. Księga Królestw

W nieśmiertelnej mądrości Wed można czerpać prawdy, nad którymi nie panuje czas. Ta część rozmowy między królem Parikshitą a mędrcem Śukadevą opowiada o życiowych drogach potężnych tego świata i duchowych poszukiwaniach.

Młody książę, osiągnąwszy przychylność Najwyższego dzięki swoim ascetycznym praktykom, lamentuje: «Mogłem prosić Go o uzdrowienie mojej duszy, a zamiast tego prosiłem o wyleczenie mojej odciętej ręki».

Historie królewskich losów — Dhruvy, Prithu, Purandżany, przedstawione w tej książce, wyraźnie ilustrują tęsknotę i wędrówki duszy w świecie iluzji.

W jednej z rozmów z królem Bóg mówi: «Czasami myślisz o sobie jako o mężczyźnie, czasami — jako o kobiecie, czasami — jako o władcy, czasami — jako o biednym. Wszystko to — obrazy Twojego snu. Ale Ty i Ja — to nie sen, jesteśmy tylko rozdzieleni ścianą Twojego snu. Szukasz Prawdy, Ja — sama Prawda. I Ja odnoszę się do Ciebie, kiedy budzisz się. Ja — wieczność w oceanie przemijających obrazów, a tylko ze Mną znajdziesz pożądany spokój».