Impresjoniści. Dzienniki i listy

Najjaśniejszym i najważniejszym zjawiskiem francuskiego malarstwa ostatniej trzeciej XIX wieku był impresjonizm. Przedstawiciele tego nurtu, starając się przeciwstawić klasycznemu sztuce, szukali swoich własnych dróg i form twórczego wyrażenia. Nowatorstwo i idee tego kierunku całkowicie zmieniły artystyczne postrzeganie sztuki XIX i XX wieku.
Historia badania impresjonizmu liczy już nie jedno wieku. Książka „Archiwum impresjonizmu”, opublikowana w 1939 roku przez znanego włoskiego historyka sztuki Lionello Venturi, jest zbiorem cennych dokumentów - listów artystów-impresjonistów, adresowanych do Paula Durand-Ruieula - ich stałego marszanda i patrona, którego biografia również znalazła się w książce. Najliczniej reprezentowane są listy głównych przedstawicieli grupy - Claude’a Moneta, Auguste’a Renoira i Camille’a Pissarro. Regularna korespondencja rozpoczęła się na początku lat 80. XIX wieku i trwała aż do śmierci artystów. Te listy oświetlają najróżniejsze aspekty życia i działalności artystów: poglądy na sztukę, projekty nowych wystaw i nowych prac, negocjacje z kolekcjonerami, relacje między samymi artystami, opisy nowych miejscowości, które odwiedzali w poszukiwaniu nowych motywów, informacje o domowych troskach i radościach; przeżywanych materialnych trudnościach. Jaskrawa indywidualność autorów objawia się w listach bardzo wyraźnie: przeniknięta życiem beztroska Renoira, spokojna delikatność Pissarro, żywy temperament Moneta. To właśnie w tej żywej, cielesnej tkance, utkanej z codziennych wydarzeń, powstaje wyraźny, autentyczny obraz życia i twórczości znakomitych malarzy, którzy przeszli trudną drogę walki o nową sztukę.