W 1926 roku książę Yorku, od dzieciństwa cierpiący na jąkanie, zwrócił się o pomoc do logopedy-samouka, imigrantka z Australii o imieniu Lionel Log. Był to rozpaczliwy krok: wiele sił poświęcono na walkę z tym fizycznym niedoborem, przy współpracy najlepszych specjalistów tamtych czasów – bezskutecznie, a każde publiczne wystąpienie księcia stawało się męką zarówno dla słuchaczy, jak i dla samego mówcy. Po raz pierwszy przekraczając próg skromnego gabinetu Loga, królewski syn nie przypuszczał, że po dziesięciu latach stanie się monarchą – pierwszeństwo do tronu należało do jego starszego brata, Davida, ale osobiste szczęście okazało się dla niego ważniejsze niż obowiązek.
Lionel Log, którego autorytety medyczne uważały za oszusta i szarlatana, potrafił osiągnąć sukces, podczas gdy inni musieli podpisać się w swojej bezsilności. Opracował własną metodę leczenia i pozostawał blisko swojego znanego pacjenta przez wiele lat, w czasie trudnych prób dla kraju i całej Europy. Wstępując na tron w przeddzień II wojny światowej, Jerzy VI zjednoczył Brytyjczyków w walce z nazizmem i stał się prawdziwym liderem. Przez wszystkie lata panowania, poczynając od mowy koronacyjnej w 1937 roku, a kończąc na ostatnim bożonarodzeniowym przesłaniu do narodu i narodów Imperium Brytyjskiego w grudniu 1951 roku, król rozmawiał ze swoim narodem. Mówił dzięki temu, że na jego drodze spotkał „zwykłego człowieka z kolonii” – Lionela Loga.
Autorzy tej dokumentalnej książki, opartej na listach, dziennikach, wspomnieniach i zapisach medycznych, to Mark Log, wnuk australijskiego logopedy i kustosz jego archiwum, oraz Peter Conradi, pisarz i dziennikarz, współpracownik redakcji gazety Sunday Times.