Zakonnica

Powieść koncentruje się nie tylko na prywatnym losie, ale także na strukturze społeczeństwa, w którym rodzina, kościół i prawo łatwo łączą się przeciwko człowiekowi pozbawionemu głosu. Diderot stawia na pierwszym planie nie abstrakcyjną dyskusję o wierze, ale zderzenie jednostki z systemem przymusu. Z tego powodu historia postrzegana jest zarówno jako spowiedź, jak i jako surowe stwierdzenie o braku wolności, hipokryzji i cenie oporu.