Moskwa — Pietuszki

Bohater jedzie pociągiem elektrycznym z Moskwy do Pietuszek, gdzie czekają na niego bliscy. Po drodze pije, wchodzi w rozmowy z towarzyszami podróży i coraz głębiej zanurza się w długie monologi o historii, kulturze, polityce i organizacji życia. Przestrzeń wokół stopniowo traci twardość: w podróży pojawiają się absurdalne sceny, dziwni rozmówcy i wizje, przez które rzeczywistość ciągle się przesuwa. Zewnętrznie to historia jednej drogi, ale wewnątrz niej — próba dotarcia do miejsca, które dla bohatera wiąże się z nadzieją, spokojem i sensem.