Białe noce

Cztery dzieła F. M. Dostojewskiego — "Białe noce" (1848), "Gospodyni" (1847), "Petersburskie kroniki" (1847) i "Słabe serce" (1848) — w jednej okładce.

Bezinteresowna miłość, głębokie osamotnienie, załamanie marzeń i obraz marzyciela łączą wczesne i najbardziej poetyckie opowiadania Dostojewskiego "Białe noce", "Gospodyni" i "Słabe serce".

Bohaterowie tych dzieł zakochują się, poświęcają siebie, próbują wyrwać się z niekorzystnych warunków i monotonii szarego życia, w zauroczeniu wędrują po ulicach Petersburga, z miłością opisanych przez autora. Ta miłość odzwierciedla się również w cyklu felietonów "Petersburskie kroniki", gdzie po raz pierwszy pojawia się obraz marzyciela.