Portret Doriany Greya

«Portret Doriany Greya» — gotycka powieść o młodym pięknym, dla którego pragnienie wiecznej młodości staje się niebezpiecznym układem z własnym sumieniem. W wizji Oscara Wilde'a londyńska elita końca epoki wiktoriańskiej nie wygląda tylko na błyszczące społeczeństwo, ale na środowisko, w którym dowcip, kult piękna i moralna bezkarność łatwo zmieniają człowieka od wewnątrz. W centrum książki — rozdarcie między nieskazitelnym wyglądem a wewnętrznym rozpadem, który długo pozostaje ukryty przed obcymi oczami. To jedyna powieść pisarza i jego najsłynniejsze dzieło: filozoficzna przypowieść, psychologiczna drama i historia o tym, jak dążenie do zachowania twarzy może obrócić się w utratę samego siebie.

Artysta Basil Hallward maluje portret młodego arystokraty, a lord Henry Wotton zaszczepia mu prostą i przerażającą myśl: młodość — jedyna prawdziwa wartość, którą należy przeżyć bez oglądania się na konsekwencje. Od tego momentu pragnienie pozostania wiecznie pięknym przestaje być bezcelową fantazją. Dopóki sam bohater zewnętrznie się nie zmienia, portret przyjmuje na siebie ślady każdego moralnego upadku. W powieści pojawiają się pokusy, brutalne czyny, zrujnowane losy i coraz bardziej rozpaczliwa próba ukrycia przed światem tego, w co zamienia się tajne wyobrażenie.

• Dorian Gray — młody piękny z wyższych londyńskich sfer, którego wygląd stopniowo staje się dla niego źródłem obsesji.
• Lord Henry Wotton — błyskotliwy rozmówca i cynik, który głosi kult przyjemności i pogardę dla powszechnie przyjętej moralności. To właśnie jego idee stają się dla bohatera niebezpiecznym punktem odniesienia.
• Basil Hallward — artysta, który namalował fatalny portret. W swoim ulubionym obrazie widzi nie tylko zewnętrzną harmonię, ale i moralny ideał, który stara się ochronić przed zniszczeniem.

Ilustracje - AQUARTIS