Nauczyciel w Chrystusie

«Nauczyciel w Chrystusie» — religijno-psychologiczna powieść o zderzeniu żywej wiary z formalizmem kościelnym, gdzie obok starszego kardynała Feliksa Bonpre pojawia się chłopiec, a przyzwyczajony porządek zaczyna pękać pod naporem obcej sumienia, strachu i nadziei na przebaczenie. U Marii Corelli to nie prywatna drama, ale wielka historia o końcu XIX wieku, kiedy instytucje religijne traciły autorytet moralny, a społeczeństwo coraz częściej wybierało zewnętrzną pobożność zamiast wewnętrznej uczciwości. Książka kończy «Trylogię religijną», w skład której wchodzą również «Barabasz» i «Smutek szatana», ale łączy je nie wspólny wątek, a krąg tematów: upadek, pokusa, pokuta i możliwość zbawienia. Ważne są tutaj nie tylko cuda i oskarżenia, ale i sama atmosfera — Rouen, kręgi kościelne, arystokratyczne środowisko, spory o wiarę, obowiązek i prawo osądzania innych.

Po spotkaniu kardynała z bezdomnym Manuelem wokół nich zaczynają dziać się wydarzenia, które jedni uważają za znak z nieba, a inni — za niebezpieczne wyzwanie dla ustalonej władzy. Uzdrawianie chorych, ujawnianie przestępstw i rosnąca uwaga na chłopca przekształcają prywatną historię miłosierdzia w otwarty konflikt z systemem kościelnym. Na tym tle rozwijają się kilka powiązanych wątków: los artystki Anżeliki Sovrani i Floriana Varillo, historia Sylwii Ermenshstein i reformatora Obrego Lee, spory opata Vernego i socjalisty Gi Grandiego. Wszystkie te wątki łączą się w jednym pytaniu: co jest ważniejsze dla człowieka — przestrzeganie kanonu, reputacja społeczna czy wierność własnemu sumieniu.