Czarownica z Bostonu

«Czarownica z Bostonu» — powieść historyczna o kobiecie, której uzdrawianie i niezależność stają się zagrożeniem dla purtańskiej wspólnoty kolonialnego Bostonu XVII wieku. W wersji Andrei Catalano ta historia opiera się na prawdziwej sprawie Margaret Jones — pierwszej kobiety oskarżonej o czary w Bostonie. Ważne są tutaj nie tylko sąd, strach i nietolerancja religijna, ale także codzienne życie ludzi, którzy próbują zachować rodzinę, godność i prawo do bycia sobą w świecie, gdzie każde odstępstwo od normy szybko staje się winą. Kolonialna zatoka Massachusetts, Charlestown, przeprowadzka z Anglii do Nowego Świata, surowe obyczaje i podejrzliwość sąsiadów tworzą gęste tło historyczne bez poczucia suchej rekonstrukcji.

Fabuła opiera się na podwójnej perspektywie. Historia płynie przez dziennikowe zapiski Margaret, a także przez wspomnienia jej męża Thomasa, który sięga po te zapiski po jej procesie. Taki zabieg sprawia, że osobista dramatyzacja staje się bardziej rozbudowana: przed czytelnikiem nie tylko głośne oskarżenie o czary, ale także prawie dwadzieścia lat wspólnego życia, przeprowadzki, próby i narastające napięcie ze strony społeczeństwa. Gdy w wspólnocie rośnie strach i podejrzenia, każdy dar, szczególnie związany z uzdrawianiem, zaczyna wydawać się niebezpieczny. Na tym tle bliskość rodzinna, wierność i wewnętrzne sprzeczności małżonków zostają wciągnięte w cudzą histerię.

• Margaret Jones — centralna postać powieści, uzdrowicielka o silnym charakterze i woli. Jej nawyk mówienia i działania bez oglądania się na oczekiwania otoczenia czyni ją zauważalną w społeczeństwie, gdzie kobieca niezależność postrzegana jest niemal jak wyzwanie.
• Thomas Jones — jej mąż, bardziej powściągliwy i ostrożny człowiek. Przez jego spojrzenie tekst utrzymuje nie tylko wątek historyczny, ale także osobisty wymiar wydarzeń: małżeństwo, pamięć, próba zrozumienia, jak życie prywatne zostaje złamane przez strach całej wspólnoty.