Dobry człowiek

«Dobry człowiek» — psychologiczny thriller o kobiecej wściekłości, samooszukiwaniu się i próbie odtworzenia siebie po upokorzeniu. W centrum historii znajduje się młoda kobieta, której życie od dawna poszło w złym kierunku: nie lubiana praca, problemy z alkoholem, bolesna zależność od cudzej aprobaty oraz relacje, w których nadzieja łatwo przekształca się w obsesję. Zgodnie z zamysłem Kirsten King, to nie tylko detektywistyczna intryga, ale współczesna proza o tym, jak dążenie do bycia «lepszą wersją siebie» może prowadzić do zniszczenia. Książka opiera się na sarkazmie, czarnym humorze i niepokojącym poczuciu, że jeden nierozważny krok może drastycznie zmienić znaną rzeczywistość.

Lillian jest przekonana, że zna formułę szczęścia: trzeba jeszcze trochę poczekać, dostosować się, poprawić siebie i w końcu zasłużyć na miłość mężczyzny, którego wybrała. Gdy wszystko się wali, ona wraz z przyjaciółką przeprowadza żartobliwy rytuał przekleństwa — jak pijana wybryk, nie więcej. Nazajutrz Henry zostaje znaleziony martwy, a bohaterka znajduje się w centrum śledztwa. Teraz musi zmierzyć się nie tylko z podejrzeniami policji, ale także z własnym życiem, w którym od dawna nagromadziły się złość, wstyd, uzależnienie i przyzwyczajenie do znoszenia tego, co dawno powinno zostać nazwane po imieniu.

• Lillian — główna bohaterka, prawie trzydziestoletnia kobieta, utknęła między zmęczeniem sobą a uporczywą chęcią przypodobania się. Jej czyny są dyktowane strachem przed samotnością i przyzwyczajeniem do szukania wartości w cudzym wyborze.
• Henry — mężczyzna, dla którego stara się zmienić siebie. Jego rola w historii jest ważna nie tylko jako obiekt miłości, ale także jako część bolesnego scenariusza, w którym oczekiwania i rzeczywistość się nie zgadzają.
• Jedyna przyjaciółka Lillian — osoba, obok której zaczyna się fatalny rytuał. Poprzez tę więź w narrację wchodzi temat kobiecej solidarności i wzajemnego wpływu.

Powieść jest odpowiednia dla tych, którzy szukają psychologicznego thrillera z ironią, wątkiem detektywistycznym i współczesną bohaterką bez upiększeń. Pod względem intonacji i tematu samodestrukcyjnych relacji porównuje się ją do «Zaginionej», a pod względem połączenia sarkazmu, bólu i kobiecego spojrzenia — do seriali «Brud» i «Dlaczego kobiety zabijają». Ważne są tutaj nie tylko podejrzenia o morderstwo i napięcie śledztwa, ale także temat toksycznych relacji, wstydu, uzależnienia, kobiecej wściekłości i prób wydostania się z cudzych oczekiwań.

«Dobry człowiek» napisany jest jako psychologiczna dramat z elementami thrillera i czarnej komedii, dlatego sceny domowe sąsiadują z niepokojem i nagłymi zwrotami akcji. Ten tekst już był określany jako historia dla nowego pokolenia czytelników, a jego adaptację przygotowuje brytyjska wytwórnia Working Title Films; producentką jest Daisy Edgar-Jones. Specjalne przygotowanie nie jest konieczne: ważniejsza jest gotowość do szczerej rozmowy o samodestrukcji, obsesji na punkcie relacji i tej wściekłości, którą zwykle wymaga się ukrywać.