Ozempik bez iluzji. Wyścig po magiczny środek na odchudzanie

«Ozempik» — najczęściej omawiane lekarstwo dekady, które obecnie zmienia gospodarkę służby zdrowia. Jeden zastrzyk w tygodniu pomógł milionom ludzi kontrolować cukier, bez większego trudu zrzucić dziesiątki kilogramów i po raz pierwszy w życiu poczuć, że ciało im podlega. Dziennikarka Reuters, Amy Donnellan, w swojej książce opisuje czterdziestoletnią historię powstawania leku: od jadowitej śliny arizońskiej jaszczurki i prac jugosłowiańskiej chemiczki Svetlany Mojsov, która szukała panaceum na cukrzycę, po ciche gabinety w duńskiej firmie Novo Nordisk, której kierownictwo nie mogło uwierzyć, że nadwaga — to uleczalna choroba. «Ozempik» już obniżył statystyki otyłości w USA, zawalił sprzedaż fast foodów i spowodował nerwowość w przemyśle alkoholowym. Jednak triumf ma swoją ciemną stronę: pacjenci z gastroparezą, firmy farmaceutyczne, które przemilczają ciężkie skutki uboczne, oraz społeczeństwo, które zrezygnowało z body positivity, gdy tylko pojawił się działający lek na odchudzanie.