24 godziny z życia kobiety

W prozie Stefana Zweiga ludzka dusza odsłania się w mgnieniu oka — nagle, tragicznie, olśniewająco. Jeden przypadkowy wzrok, jedno spotkanie, jeden czyn mogą odmienić los, zdjąć z człowieka przybrana maskę i pokazać to, co on sam ukrywał przed sobą przez lata. W tytulowej noweli zbioru szanowana Angielka wspomina dzień, który na zawsze zmienił jej życie. Spotykając w kasynie młodego gracza, ogarniętego śmiertelną pasją, niespodziewanie dla samej siebie zostaje wciągnięta w historię rozpaczliwego współczucia, niebezpiecznej pokusy i moralnego wstrząsu. Zaledwie dwadzieścia cztery godziny — ale mieści się w nich całe życie: strach, współczucie, pragnienie ocalenia innego człowieka i przerażające odkrycie własnej podatności.