Bolero

«Bolero» — to nowoczesna historia miłosna, utkane z drobnostek i żartów, małych tragedii i komedii. Napisana jest żywo, jakby opowiadana na głos, a czasem autor, wzruszony, przechodzi z prozy na wiersze. Akcja to przyspiesza do granic, to nagle hamuje, to przenosi się w przeszłość, to z całych sił pędzi w przyszłość. Dekoracjami dla miłosnego trójkąta staje się chyba cały świat — ciasny nowoczesny świat «cyfrowych nomadów», gdzie Hongkong i Petersburg, Moskwa i Zurych są obok siebie, jak sąsiednie pokoje w mieszkaniu. Autor łączy chłodną obserwację z szczerą wzruszeniem, przebiegłą fabułę z prostoduszną emocjonalnością, dramat z satyrą, prozę z poezją. Z obrazów i baletów, marek i cen, marynarek i sukienek, snów i marzeń powstaje dziwny świat «Bolero» — realny i ulotny jednocześnie.