W swojej fundamentalnej pracy znany brazylijski teozof, dziennikarz i zwolennik E. P. Blavatsky, Carlos Cardoso Aveline bada dramatyczną historię walki o czystość idei w międzynarodowym ruchu teozoficznym od XIX do XXI wieku.
Książka jest głęboką analizą polityki redakcyjnej i dylematów etycznych, z którymi stawali czoła zwolennicy teozofii po odejściu jej założycieli. Autor szczegółowo omawia fenomen „pseudo-teozofii”, przeciwstawiając Nauczanie Serca (prawdziwą mądrość ezoteryczną) i Nauczanie Oka (zewnętrzne formy, rytuały i hierarchiczne struktury, które zniekształciły pierwotne idee). Szczególna uwaga poświęcona jest obronie dziedzictwa Heleny Pietrowny Blavatskiej przed oszczerstwami i literackimi fałszerstwami, a także krytycznej analizie działalności Annie Besant, C. W. Leadbeatera oraz kultu Krishnamurtiego. Aveline sięga po szeroki wachlarz źródeł: od „Listów Mahatmy” i prac Platona po eseje George'a Orwella, pokazując, jak upadek języka i zastępowanie prawdy „wygodnym” kłamstwem szkodzą ruchowi duchowemu.
Końcowa część książki zwraca się ku przyszłości. Autor zachęca czytelników do zastanowienia się nad karmiczną odpowiedzialnością teozofów i daje praktyczne klucze do przywrócenia „złotego wieku” mądrości w XXI wieku. Książka jest adresowana zarówno do badaczy filozofii ezoterycznej, jak i do wszystkich poszukiwaczy prawdy, którzy pragną nauczyć się rozróżniać prawdziwą wiedzę od zewnętrznych form.