Szczęście żyć

Jak opowiedzieć o szczęściu? Czy wszyscy będą mogli je podzielić, przecież dla każdego szczęście jest inne? Marinie Birjukowej, autorce zbioru prozy „Szczęście żyć”, udało się to. Pisarce udało się nie tylko opowiedzieć, ale pokazać, jak nauczyć się znajdować radość każdego dnia. W samej życiu. W wydarzeniach, ludziach, otaczającej nas przyrodzie... „Po co nam zwierzęta, które niejedno przeszło przez naszą rodzinę?.. Pomagały nam, ludziom, kochać się nawzajem. Nie zawsze było nam łatwo. A zwierzęta pełniły rolę mostków. Żyły między nami, łagodząc nasze wzajemne stłuczenia, ciosy zadawane sobie – a uderzaliśmy się niejednokrotnie i dotkliwie. Rozładowywały napięcie, uczyły nas uśmiechać się i, dzień po dniu, odkrywać piękno otaczającego nas świata. Podstawiać dłoń pod wiosenną kapkę. Czekać na szpaka. Sadzić sadzonki w gruncie. Wdychać zapach kwitnących jabłoni. Cieszyć się z gości. Modlić się do Boga. Wcierać dojrzałą kalinę z miodem. Odwiedzać stare rzeczy na strychu. Przyjmować sygnał nocnej świerszcza. Grać w chowanego z jesienną mgłą. Wdychać gorzko-słodki dym ogniska. Stać na Ziemi i patrzeć na gwiazdę Mizar...»