Letni romans. Miłość między nami

W ten dzień Anton Lewakow po prostu znalazł się obok i pomógł Julii Śniegirewej. Myślał, że teraz każdy pójdzie swoją drogą, ale Julia postanowiła inaczej. Dziewczyna jakby straciła głowę: zasypywała wiadomościami z gratulacjami przy każdej okazji, podarowała swój lekki, szczery uśmiech. Na początku Anton przyjmował tę uwagę jako rzecz normalną – miło, gdy ktoś o ciebie dba, nawet jeśli jest to natarczywe. A potem jego cierpliwość pękła. Codzienne znaki uwagi zaczęły wywoływać irytację, i złapał się na myśli, że marzy o jednym: niech ta natrętna wielbicielka zniknie, wyparuje! Po trzech latach jego życzenie się spełniło. Julia zniknęła z horyzontu – żadnych wiadomości, telefonów. Cisza. Wolność! Ale zamiast ulgi Anton czuje, jak coś ostrego i złego drapie go od środka za każdym razem, gdy widzi Julię w towarzystwie innych chłopaków. Wygląda na to, że dostał zupełnie nie to, o co prosił. A może wcale nigdy nie rozumiał, czego tak naprawdę chciał…