Księga Tehilim — to zbiór stu pięćdziesięciu utworów poetyckich: hymnów, modlitw, nauk, stworzonych przez różnych autorów w różnym czasie i epoce. Prawdopodobnie księga Tehilim jest drugą co do znaczenia księgą Tanachu. Tehilim — to księga modlitw, z którymi człowiek zwraca się do Boga. Wszechmocny w Torze nakazał człowiekowi modlić się, ale w samej Torze nie ma tekstów przepisanych modlitw — tę pracę Stwórca pozostawił ludziom. Tehilim — odpowiedź narodu Izraela Wszechmocnemu na Jego prośbę: «Daj mi usłyszeć Twój głos». Teksty Tehilim powstały pod wpływem Wszechmocnego, pod wpływem proroczego ducha, wylanego z góry na człowieka. W rezultacie księga ta zwraca się zarówno do Boga, jak i do człowieka. Prorok to nie tylko ten, kto niesie słowo Wszechmocnego do ludzi. Prorok również niesie słowo ludzi Wszechmocnemu. Komentarz do Tehilim, sporządzony przez r. Szelomó Iczhaki (Raszi), najwybitniejszego komentatora Tory i Talmudu, był swoistym podsumowaniem jego życiowych prac, zwieńczeniem opracowanej przez niego metody komentowania. Do tego komentarza w największym stopniu.
