Nieupadła czara

Ivan Sergejewicz Szmielew (1873–1950) – rosyjski pisarz i publicysta, dwukrotny nominowany do Nagrody Nobla; nazywany «pisarzem prawosławnym» za liczne teksty o duchowości rosyjskiego człowieka. Będąc na emigracji, «ani na chwilę w swoim duchowym żarze nie przestaje myśleć o Rosji i męczyć się jej nieszczęściami».
W powieści «Nieupadła czara», napisanej w niezwykle trudnych dla autora czasach, dominuje uczucie duchowej radości, które pojawia się w sercu głęboko wierzącego człowieka przy dotknięciu świętości. Z życiorysu pobożnego artysty przychodzi uświadomienie sobie, co znaczy prowadzić prawdziwie pokorne życie. Urodzony na podwórzu majątku syn pańszczyźnianych Ilya Szaronow od najmłodszych lat odkrywa w sobie dar artysty i dzięki łasce młodego gospodarza udaje się za granicę, aby uczyć się sztuki malarstwa. Po pewnym czasie tęsknota za przeszłością przywraca go do rodzinnych stron, gdzie powierzają mu malowidło odbudowanej cerkwi. Do samej śmierci żyje sprawiedliwie i darzy światłem pociągnięcia pędzla.
Jedno z jego dzieł, ikona Matki Bożej, do dzisiaj niesie pocieszenie i uzdrowienie tym, którzy cierpią.