Pomóż mi umrzeć

Marina prowadzi zwyczajne życie: stabilna praca, mąż, dwaj synowie — starszy chodzi na pływanie, młodszy uczy się w szkole artystycznej. Rzadkie wieczory w pojedynkę, rzadkie troski. Ale lód pod nogami pęka nagle — i wszystko znika: zdrowie dzieci, wierność męża, iluzja stabilności. Nowa praca, przelotna bliskość, kłamstwo, którego nie można już dłużej ignorować. Choroba, o której nie mówi się głośno. Śmierci, do których nie da się przyzwyczaić. Decyzje, za które nikt nie jest gotów zapłacić, poza nią. Gdy znika wsparcie — w ciele, w domu, w pamięci — pozostaje tylko iść. Tam, gdzie jest strach, i z powodu tego, czego już nie można uratować. Czasami krok w stronę życia — to krok po linie nad przepaścią.