Jabłka antonowskie

Istnieje opinia w środowisku pisarskim, że po Buninie ręce opadają, by zająć się opisem natury. Nie każdy film dokumentalny z mocą nowoczesnych obiektywów przywoła drżenie gałęzi, stukanie jabłek antonowskich, szelest odurzających traw, jak robi to muzyczny styl Iwana Aleksiejewicza. Bunin – poeta życia dworskiego, natury, epoki mew i sadów wiśniowych. «Jabłka antonowskie» – wspomnienie o rosyjskiej wsi, gdzie piękno prostych jesiennych detali wydawało się wieczne.