Bez dogmatu

"Bez dogmatu" – powieść-dziennik, która stała się znaczącym dziełem w twórczości Sienkiewicza. Została wysoko oceniona przez Kuprina, Czechowa i Tołstoja, którzy zwracali uwagę na jej głęboki psychologizm.

To powieść o "nadmiarowym człowieku", Leonie Płoszowskim, któremu przysługuje sceptycyzm, indywidualizm, utożsamianie się z "europejskim człowiekiem" oraz całkowity brak "dogmatów" – pojęcia moralności i obowiązku. Pewnego dnia, dokonując nierozważnego czynu, na zawsze traci możliwość kochania i stanie się szczęśliwym człowiekiem, a przecież tylko "z miłością życie ma sens, bez niej – nie jest warte ani grosza"...