Między miłością a nienawiścią

Udawać parę ze swoim zaklętym wrogiem, aby zdobyć idealną piekarnię - wydawało się to błahym zadaniem. Dopóki nie musiałam się w nim zakochać.
Dominik Hardy to oczywiście inżynier-architekt z mnóstwem prestiżowych dyplomów i nagród, ale nie ma pojęcia o pieczeniu. Nawet nie lubi cukru!
Dlatego, gdy zgodnie z testamentem mojego zmarłego ojczyma ogłoszono, że to właśnie Dominik odziedziczy kurort na wybrzeżu Pacyfiku - projekt jego życia - w pakiecie z moją piekarnią, krzywi się z obrzydzeniem. A ja zostaję z rozdziawioną szczęką, gdy notariusz ogłasza kolejny punkt: projekt mojej piekarni wymaga naszej wzajemnej zgody.
Ale potem Dominik składa propozycję, której nie można odmówić. Odda mi piekarnię marzeń, jeśli zgodzę się przez pięć miesięcy:
- udawać parę;
- odstraszać jego byłą, udając namiętną miłość;
- publicznie się do niego uśmiechać i patrzeć w te przenikliwe zielone oczy.
A może nawet się całować.
Nic trudnego.
Tylko, że między nienawiścią a miłością jest cienka granica i wydaje się, że popełniłam kolosalny błąd, ją przekraczając.