Nieszczęście. Złoczyńca. Księga 2

Gorzkość bywa goryczą, ale innej nie ma. Jeśli wiedźmę spotkało nieszczęście być marionetką w cudzych rękach, to nie jest aż tak istotne – czy prowadzą go do dobra, czy do zła. Panu nie zależy na pragnieniach zabawki. Niezbadane poszukuje oparcia w swoich rozmyślaniach Niezbadany, rzuca się z kąta w kąt. Gdzie znajdzie pewne ramię? U Lubawy, bliskiej sercu, czy też u nowo nabytych braci i sióstr, związanych jedną krwią, jednym Obrzęd? Przez zamęt wizji, sidła złoczyńców i nieznane intrygi przedziera się wiedźma, ale coraz głośniej brzmi wewnątrz straszny szept, coraz mocniej przyciąga. Zgrzytnął zębami Niezbadany, nie odpowiada na wezwanie… A nie. Odwrócił się. Droga – oto los wiedźmy.