Kiedy zakwitną jabłonie

Alia marzyła o medycznym instytucie. Ale w tatarskiej wiosce z czasów późnego ZSRR marzenia nie są czymś, z czym się liczy. Wydają ją za mąż za Ildara, a rządną teściową Sabirę od razu daje do zrozumienia, że synowa – to nie człowiek, a ręce do pracy. Choroba męża, codzienne upokorzenia, zakaz nauki – małżeństwo staje się więzieniem. Po śmierci Ildara Alia wraca do rodzinnej wioski z dwójką dzieci, mając nadzieję na nowy początek. Ale zamiast wsparcia spotyka ją plotki, oszczerstwa i piętno „hańby”. Obok rozwijają się inne losy: Lizka poświęca miłość dla statusu, a przewodniczącego kołchozu Anwara trzyma w przeszłości pamięć o zmarłej Sanie. Przenikliwa saga rodzinna o późnym ZSRR, tatarskich tradycjach i kobiecej wytrwałości. O tym, jak przeżyć i zachować godność tam, gdzie, wydaje się, nie masz prawa do własnego życia.