Smutekradości

Słowo protoiereusza Siergieja Baranova jest niemożliwe do pomylenia z jakimkolwiek innym.

Nie ma w nim «olejności» ani abstrakcyjnej teorii — tylko prawda przeżytego życia. Proboszcz świątyni Ikony Tabynskiej Matki Bożej w Orenburżu, ikonopista, misjonarz, ojciec sześciorga dzieci, mówi o Bogu poprzez swoją własną, trudną i prawdziwą drogę. Jego kazania — to nie wykłady i nie teologiczne schematy, ale żywe doświadczenie człowieka, który stanął na krawędzi smutku i zobaczył, jak w ciemność wchodzi Chrystus. W tej książce zebrane są słowa o najtrudniejszych punktach życia duchowego: strachu i pokucie, bólu, który oczyszcza, oraz ciszy, w której zaczyna mówić Bóg.

Ta książka — dla tych, którzy szukają sensu w rzeczywistym życiu: w utracie, walce, wątpliwości, w każdym «Panie, pomóż». O tym, jak smutek staje się mądrością, a przez wąskie wrota bólu człowiek rodzi się do nowego życia. O spotkaniu z Bogiem, które zdarza się tylko w prawdzie serca.