Świadectwa istnienia

Powieść Denisa Beznosowa „Świadectwa istnienia” – to polifoniczna refleksja o katastrofie i totalitaryzmie. Chór głosów, utworzony z monologów, strumieni świadomości, kronik filmowych i materiałów propagandowych, dokumentuje historię zniszczenia. Rzeczywiste zjawiska są doprowadzone do granic, a wydarzenia konfliktują z przyzwoitą logiką. Świat w sytuacji katastrofy ukazuje się jako rozłączony, a czytelnik musi samodzielnie skompletować obraz całości. W tekście występują prawdziwe postacie – dokumentalista Ivens, artyści Gerhard i Klein, starzejący się aktor Buster K. oraz projektant mebli Wegner. Jednak jego główną materią jest polilog czterech bezimiennych, którzy znaleźli się w zamknięciu, pozbawieni możliwości opuszczenia swojej kryjówki.