Wydaje się, że obraz potężnej czarownicy lub wszechmocnego czarodzieja istniał w zachodniej kulturze zawsze. Ale kiedy i w jakich okolicznościach się pojawił?
Kimberly Stratton proponuje rozpatrywanie magii jako dyskursu, który ma swoją kulturę, historię społeczną i polityczną. Autorka analizuje obrazy czarownic i czarodziejów w literaturze czterech powiązanych okresów historycznych – klasycznej Ateny, wczesnego cesarskiego Rzymu, przedkonstantyńskiego chrześcijaństwa oraz rabinicznego judaizmu. Stratton porównuje rozwój dyskursu o czarownictwie w tych kulturach, odnajduje cechy wspólne dla wszystkich i tworzy powiązania między tymi ideologicznymi konstruktami a czynnikami społecznymi, które je zrodziły.
Jednym z głównych celów książki jest ukazanie, że w starożytnym świecie oskarżenia o czarownictwo nie ograniczały się do prostego pomówienia, ale były próbą określenia granic władzy i legitymacji, wytyczenia granicy pomiędzy sobą a Innym.
Kimberly Stratton – historyk religii, profesor wizytujący Uniwersytetu Carletona.