Dementia: wszystko, co chcieliście wiedzieć i obawiać się o tym

Jak pokazuje praktyka, autorowi najlepiej udaje się pisać nie dzięki, a wbrew. To znaczy nie w ciszy osobnego biura podczas długiego urlopu twórczego, ale w kuchni, urywkami, wcześnie rano przed pracą lub późnymi wieczorami przed snem. Ta książka nie była wyjątkiem.
Zadanie okazało się niebanalne: trzeba było zachować równowagę między "nie zbyt przestraszyć" a "nie zbytnio pocieszyć" oraz przeplatać między "zrozumiałe dla każdego, kto w zasadzie potrafi czytać" a "przydatne jako materiały dla samych lekarzy, szczególnie początkujących lub mających inny zawód". Mamy nadzieję, że udało się to i to