Sprawa Tysiąca i jednej nocy

Złoty wiek kryminału podarował nam wiele gwiazdorskich nazwisk. Honorowe miejsce w tej plejadzie słusznie zajmuje John Dickson Carr (1906–1977) – wirtuoz mistrzowsko skonstruowanych „niemożliwych zbrodni w zamkniętym pokoju”. W 1933 roku John Dickson Carr po raz pierwszy zaprezentował publiczności detektywa-amatora doktora Gideona Fella. Wygląd bohatera, przypuszczalnie, był wzorowany na innym guru gatunku kryminału – Gilbercie Chestertonie, a jego zasługi w historii gatunku detektywistycznego, zdaniem większości wielbicieli twórczości Carra, naprawdę budzą szacunek. Tak, pisarz Kingsley Amis w swoim eseju „Moi ulubieni detektywi” nazwał doktora Fella „jednym z trzech wielkich następców Sherlocka Holmesa”.
„Sprawa „Tysiąca i jednej nocy” (1936) opowiada o tajemniczym zdarzeniu w muzeum kultury orientalnej: w starodawnym powozie odkryto trup z doklejoną brodą i fałszywymi bakami. Do sprawy przystępuje doktor Gideon Fell – ekscentryczny detektyw-amator, posiadający encyklopedyczną wiedzę w dziedzinie kryminalistyki i skłonność do efektów teatralnych. I podczas gdy krok po kroku zbliża się do rozwiązania, rośnie liczba podejrzanych, każdy z własnym skeletonem w szafie i wiarygodnymi motywami do morderstwa…