To było naiwne i nawet zabawne...

Szczera i ironiczna spowiedź Swietłany Bondarczuk. To nie są wspomnienia w klasycznym sensie, a zbiór życiowych historii, obserwacji i lekcji. Książka o tym, jak nie bać się zmian, akceptować błędy i odnajdywać siebie po wszystkim. Bez żalu i urazy. Z autoironią, wdzięcznością i światłem. Swietłana pisze o dzieciństwie, rodzinie, miłości, przyjaźni, rozwodzie, dorastaniu i sile uczciwości. To opowieść kobiety, która zaznała bólu i zachowała to, co najważniejsze: godność, poczucie humoru i zdrowy ogląd na życie.