Książka przedstawia najstarszy kierunek religijny — bhakti-jogę, tj. oddane służenie Bogu, jako istotę i cel ludzkiego życia, jako środek osiągnięcia pokoju i dobrobytu, a przede wszystkim — jako środek powrotu do Boga. Jednym z aspektów bhakti-jogi jest zasada niestosowania przemocy, ściśle związana z wegetarianizmem, różne aspekty którego zostaną omówione z perspektywy wedyjskiej.
Książka napisana jest w tradycyjnym stylu wedyjskim: z dedykacją dla nauczyciela duchowego, zwróceniem się do poprzednich nauczycieli i Wyższych Sił (mangalaćarana), a także wprowadzeniem do tematu. Zawiera liczne cytaty i dodatki, ilustrujące i uzasadniające materiał przedstawiony przez autora zarówno z tradycyjnych, jak i współczesnych perspektyw naukowych. Tak, na przykład, pokazano, że mięsożerność nie tylko nie jest uzasadniona fizjologicznie wbrew dominującej opinii, ale i jest skrajnie niekorzystna z duchowego i etycznego punktu widzenia. Wymienione są imiona wielkich wegetarian, takich jak Pitagoras, da Vinci, Newton, Rousseau, Tołstoj i Einstein.
Czytelnikowi oferowane są podstawy praktyki duchowej, a rozwój kolorowej wkładki stanowi elementarny przenośny ołtarz oraz lista mantr składania ofiary jedzenia Bogu.