Niedopiesek

«Sadzenie na sznurku zawsze jest niewłaściwe», — napisał Jurij Kowal w powieści «Niedopiesek».

Z klatki uciekł młody piesek, niedopiesek. Miał zostać ojcem elitarnych szczeniąt o niezwykłej platynowej sierści. Ale z jakiegoś powodu zapragnął na północ, tam, gdzie świeci Zorza Polarna pod gwiazdozbiorem Oriona. Na swojej drodze natknął się na ludzi i dzieci. I każdy pokazał siebie do dna, każdy podjął swoją decyzję — przywrócić pieska do klatki czy puścić na wolne życie. Ta powieść to prawdziwy hymn wolnej i dumnej duszy. A dusza jest nie tylko u piesków.