«Sertany. Wojna w Canudusie» (1902) — dokumentalna relacja o tłumieniu powstania z 1897 roku przez rządowe wojska w północno-wschodniej Brazylii.
Ten konflikt zbrojny mógłby pozostać jednym z wielu wstrząsów społeczno-politycznych końca XIX — początku XX wieku, gdyby nie reporter Euklides da Kunya, który wystąpił jako kronikarz ostatniej wojennej wyprawy na Canudus.
Przemienił swoje teksty dla gazety O Estado de S. Paulo w dzieło, które daleko wykracza poza ramy pracy dziennikarskiej, po raz pierwszy poruszając w nim kwestię brazylijskiej tożsamości narodowej.
To jednocześnie opowieść wojskowa, historyczny, geograficzny i antropologiczny szkic o życiu w głębi kraju, mało znanym samym Brazylijczykom.
Roman był wysoko ceniony przez Stefana Zweiga, Roberta Lowella i Mario Vargas Llosa, który na podstawie «Sertanów» napisał książkę «Wojna końca świata». W ojczyźnie praca Euklidesa da Kunya stała się klasyką literatury narodowej i uwieczniła nazwisko swojego twórcy.