Izrael Rabon (1900 – 1941) – jeden z najbardziej wyrazistych i niezwykłych żydowskich pisarzy w Polsce. Był poetą, prozaikiem, tłumaczem i krytykiem literackim. Całe twórcze życie pisarza przebiegało w Łodzi, dużym centrum kulturalnym, z którym związani byli wielu wybitnych żydowskich literatów.
Najważniejsze dzieło Rabona – powieść „Ulica”, napisana w 1928 roku. Formalnie ta niewielka książka wpisuje się w szereg powieści o „zagubionym pokoleniu”. W istocie mamy tu tekst, pełen literackich eksperymentów. Gdyby w czasach Rabona istniał termin „postmodernizm”, jego książka stałaby się pierwszą postmodernistyczną powieścią Europy. Pisarz szeroko eksperymentuje z mieszaniem gatunków i stylów.
Opisując życie miejskiej prostoty, wykorzystuje modele stylistyczne, opanowane przez tę warstwę społeczną: cyrk, kinematograf, powieść bulwarową, prasę proletariacką. Obok „niskich” stylów równie dobrze znajdują się „wysokie” – realizm, symbolizm, ekspresjonizm.