Spławik z osokory

«Spławik z osokory» — historie o odchodzącej, prawie znikającej wołżańskiej cywilizacji. Wołżańska Atlantyda. Autor, według własnych słów, chciał dać głos ludziom brzegu Wołgi: przewoźnikom, bakeniarzom, rybakom, kapitanom, łodziarzom. Lecz w pewnym momencie poczuł, że to oni — dają głos jemu. Z kart książki wylewa się wolna wołżańska mowa, opowiadająca o ludziach i łodziach, o cudzie zalewowych jezior, o tym, że w najtrudniejszych czasach brzeg rzeki może stać się zbawczym schronieniem. Ta książka przypomina odbicia w cichej jeziornej wodzie, która przechowuje pamięć o bliskich ludziach. Albo sen, z którego nie chce się budzić.