Myślenie szamana

Serkin Włodzimierz Pawłowicz – doctor nauk psychologicznych, profesor w Katedrze Psychologii Narodowego Uniwersytetu Badawczego „Wyższa Szkoła Ekonomiczna” (NIU WSHE).

Charakterystyka myślenia szamana jest w dużej mierze uwarunkowana dwoma czynnikami:
– specyfiką kultury danej wspólnoty, w której działa szaman (główne zajęcia: hodowla reniferów, łowca morskich ssaków, polowanie, połowy ryb i zbieractwo);
– specyfiką szczególnej działalności, wynikającej z roli szamana jako pośrednika między Światem Ludzi a Światami Duchów, Przodków i Żywiołów.

Do opisu myślenia szamana w dzisiejszych czasach brakuje środków językowych. Jest to naturalne, ponieważ działalność szamana w społeczeństwie rodowo-plemiennym nie jest masowa i dlatego nie jest tematem komunikacji. Jednak starałem się nie wprowadzać nowych terminów, poza dwoma, dość oczywistymi z punktu widzenia składu: noogeneza i psychotelo. W tekście wykorzystano zarówno prace już uznanych autorów, jak i świadectwa opisujące życie i działalność znanych jasnowidzów i prognostów. Oczywiście, opierałem się także na swoich obserwacjach oraz na relacjach świadków, zasługujących na zaufanie.