Właścicielka Miedzianej Góry

Różnymi cudami słynął kopalnia Gumińskie, w której od XVIII wieku wydobywano rudę miedzi dla pobliskiej fabryki w Połowcu. I nie bez powodu: władza tutaj należała do Właścicielki Miedzianej Góry. Mogła przyjmować różne postacie: to obróci się w jaszczurkę, to stanie się wesołą dziewczyną, to wejdzie do domu jako wędrowczyni, lub przyjmie gości jako potężna władczyni w swoim królestwie. Ale w każdym wcieleniu Właścicielka lubiła "mądrować nad człowiekiem": da trudne zadanie - i zarządca surowo ukarze pracownika; przyciągnie tajemniczym kamiennym kwiatem - a mistrz na zawsze zniknie w jej górze. A w górze "jak duże pokoje… a ściany mają różne kolory. To wszystkie zielone, to żółte z złotymi plamkami. Na których znów są miedzianki. Niebieskie też są, lazuryty. Krótko mówiąc, ozdobione tak, że nawet trudno to opisać". Tę urodę uralskiej ziemi, niesamowite bogactwo uralskich gór z miłością i głęboką wiedzą o naturze kamienia przekazał artysta Wjaczesław Nazaruk, który przez kilka lat poświęcił ilustrowaniu najbardziej znanych baśni Pawła Bażowa.