Kalevala

Wiele wieków temu w krainie, gdzie szumią wysokie sosny i jodły, a morskie fale rozmawiają z taflą jeziora, powstały cudowne ludowe podania. Nazywane były runami i przekazywane z pokolenia na pokolenie, aby w XIX wieku zostały zebrane w jednolitą epikę przez fińskiego językoznawcę Eliasa Lönnrota. Kalevala – nazwa słonecznej i błogosławionej krainy, w której żyją chwalebni bohaterowie: oto śpiewa swoje wieszczusze pieśni stary, mądry Wainamoinen i wszystko dzieje się według jego słowa; oto nieustraszony myśliwy, wesoły Lemminkäinen, jedzie się zaręczać w mroczną krainę Pohjola; a oto zręczny kowal Ilmarinen kuje cudowną młynkę Sampo, która może obdarzyć swojego właściciela zarówno mąką, jak i solą, i złotem. Bohaterowie wyruszają w podróże i dokonują czynów, pokonują zło i przywracają sprawiedliwość - aby na rodzinnej ziemi było bogactwo i szczęście, aby dobry lud nie zaznał zła i biedy. Legendarny epika karleńsko-fiński została opowiedziana dla dzieci przez Aleksandrę Lubarską, a w ilustracjach ucieleśnił ją Nikołaj Kočergin.