Dzikie łabędzie

Hans Christian Andersen (1805-1875) - jeden z najsłynniejszych bajkopisarzy na świecie. Urodził się w ubogiej rodzinie szewca i praczki. Mimo trudnego życia, chłopiec od najmłodszych lat był zanurzony w bajkowym świecie: ojciec często czytał mu na głos magiczne opowieści, a... skłonność do fantazji i marzycielskość pomagały mu radzić sobie z życiowymi trudnościami. W wieku 14 lat Andersen wyjechał do Kopenhagi, żeby, jak powiedział matce, "stać się sławnym". Fantastyczna opowieść "Piesza wędrówka od kanału Holmen do wschodniego krańca Amagera", opublikowana w 1829 roku, została życzliwie przyjęta przez czytelników i przyniosła pisarzowi sławę. W 1833 roku Andersen otrzymał królewską dotację i wyruszył w podróż. W ciągu półtora roku odwiedził Niemcy, Szwajcarię, Francję i Włochy. Podróż bardzo zainspirowała pisarza, a w 1835 roku opublikował pierwszy zbiór bajek. Książka natychmiast stała się popularna i odniosła wielki sukces. Łącznie Andersen napisał ponad 160 bajek. Do tego zbioru weszły najsłynniejsze bajki: "Dzikie łabędzie", "Ognik" i "Mała syrenka". Były one wielokrotnie ekranizowane, na ich podstawie powstały filmy animowane; te bajki stały się inspiracją dla baletu ("Dzikie łabędzie"), musicalu i anime ("Mała syrenka"). Bohaterowie bajek przeżywają niezwykłe przygody: Eliza desperacko stara się uratować swoich braci z czarów złej czarownicy; żołnierz okazuje odwagę i pomysłowość, które ostatecznie prowadzą go na królewski tron; młoda syrenka pragnie zdobyć duszę i zdobyć miłość księcia. Każdy z tych bohaterów ma marzenie i każdy z nich dzielnie i wytrwale dąży do niego, pokonując przeszkody i niebezpieczeństwa. Wierność i oddanie Elizy jej braciom, spryt nieustępliwego żołnierza oraz bezinteresowna miłość małej syrenki do pięknego księcia nieustannie budzą sympatię i współczucie u młodych czytelników, ucząc ich wierzyć w siebie, nie rezygnować ze swoich marzeń i wiedzieć, że świat jest pełen cudów, a dobro i sprawiedliwość zawsze zwyciężają.