Maszeńka

„Maszeńka” (1926) - powieść pierwsza i w dużej mierze autobiograficzna, napisana przez Władimira Nabokowa w Berlinie, poświęcona rosyjskiej przeszłości pisarza. Młody emigrant Lew Ganin w niemieckim pensjonacie na nowo przeżywa historię swojej pierwszej miłości, przerwaną rewolucją. Siła twórczej pamięci pozwala mu przezwyciężyć fizyczną rozłąkę z Maszeńką (prototypem, której była ukochana Nabokowa Walentyna Szulgin), odtworzone w jego wyobraźni obrazy przedrewolucyjnej Rosji okazują się znaczące i jaśniejsze niż otaczające go dekoracje teraźniejszości.